Wat is ruimtetijd? Venster in de Ruimtetijd

Ruimte en tijd lijken twee heel verschillende dingen.

Ruimte is alles om ons heen: links en rechts, voor en achter, omhoog en omlaag. Tijd is wat een klok meet.

Toch ontdekte Albert Einstein dat ruimte en tijd niet los van elkaar bestaan. Ze vormen samen één geheel: de ruimtetijd.

Alles wat gebeurt, gebeurt op een bepaalde plaats én op een bepaald moment.

Dat klinkt misschien abstract, maar iedere heldere nacht kunnen we het met eigen ogen zien.

Kijken we naar een ster die 10.000 lichtjaar van ons verwijderd is, dan zien we die ster niet zoals hij nu is. Het licht heeft er 10.000 jaar over gedaan om de aarde te bereiken. We kijken dus 10.000 jaar terug in de tijd.

Hoe verder we het heelal inkijken, hoe verder we terugkijken in het verleden. Sterrenstelsels die miljoenen of zelfs miljarden lichtjaren van ons verwijderd zijn, zien we zoals ze miljoenen of miljarden jaren geleden waren.

Ruimte en tijd zijn dus onlosmakelijk met elkaar verbonden. Daarom spreken natuurkundigen over ruimtetijd.

Maar daarmee ontstaat ook een probleem.

In mijn boek Venster in de ruimtetijd wordt contact gelegd met de planeet Xania, op ongeveer 52.000 lichtjaar van de aarde. Als we een radiosignaal zouden versturen, zou dat 52.000 jaar onderweg zijn. Op een antwoord zouden we nog eens 52.000 jaar moeten wachten. Een eenvoudig gesprek zou dus meer dan 104.000 jaar duren.

Toch communiceren de hoofdpersonen vrijwel rechtstreeks met Xania.

Hoe kan dat?

Het antwoord ligt niet in een snellere radiozender of een krachtigere telescoop, maar in een tot nu toe onbekend verschijnsel: een verborgen dimensie van de ruimtetijd, waarin afstanden en tijd niet meer dezelfde betekenis hebben als in onze vertrouwde wereld.