Waarom blijven we hangen bij de verkeerde leiders
Waarom blijven we hangen bij de verkeerde leiders?
Steeds weer stel ik mezelf dezelfde vraag.
Waarom komen er zo vaak leiders aan de macht die uiteindelijk een ramp blijken te zijn? Napoleon, Hitler, Mussolini, Ceausescu, Franco, Mao Zedong, Xi Jinping, familie Kim Jong 3x (N. Korea), Pol Pot, Saddam Hoessein, Stalin, Mao, Poetin, Trump, enz. enz. En ook vandaag zien we leiders die de wereld opnieuw in een gevaarlijke richting duwen.
Toeval?
Of blijven we als samenleving ergens in hangen?
Vaak vraag ik me af of veel van deze mensen niet worden gedreven door oude frustraties. Misschien werden ze als kind vernederd. Misschien werden ze gepest, gekleineerd of kregen ze thuis nooit waardering. Misschien wilden ze hun hele leven bewijzen dat ze wél belangrijk waren. De oorzaken kunnen heel verschillend zijn.
Natuurlijk geldt dat niet voor iedereen. De meeste mensen die een moeilijke jeugd hebben gehad, worden juist liefdevolle ouders of betrokken burgers. Maar bij een klein aantal mensen groeit die behoefte aan erkenning uit tot een bijna onverzadigbare honger naar macht.
En juist die mensen beschikken vaak over eigenschappen die wij bewonderen. Ze zijn intelligent, charismatisch, vasthoudend en weten anderen mee te slepen. Eigenschappen die hen naar de top brengen. Totdat ze daar zitten.
Misschien ligt daar wel een fundamentele zwakte van de menselijke evolutie.
Eigenschappen als agressie, dominantie en de drang om hogerop te komen waren honderdduizenden jaren geleden waarschijnlijk een voordeel. Ze hielpen bij de jacht, de bescherming van de groep en het overleven.
Maar in een wereld met kernwapens, kunstmatige intelligentie en biologische technologie zijn diezelfde eigenschappen geen voordeel meer, maar een direct gevaar.
In Venster in de ruimtetijd hebben de Xanianen dit probleem al lang geleden onderkend.
Niet omdat zij mannen of vrouwen belangrijker vinden. Ook niet omdat zij mensen met ambitie afwijzen. Maar omdat zij begrijpen dat één leider met een ongezonde machtsdrang een complete beschaving kan vernietigen.
Daarom onderzoeken zij al op jonge leeftijd welke persoonlijkheidskenmerken iemand heeft. Om te voorkomen dat iemand met een extreme behoefte aan macht ooit de hoogste politieke functies kan bekleden. Hun talenten worden op andere gebieden ingezet, waar ambitie een kracht is in plaats van een risico.
Dat klinkt voor ons misschien als een beperking van de vrijheid.
Maar de Xanianen stellen een harde vraag:
Wat is belangrijker: de vrijheid van één persoon om de hoogste macht te grijpen, of de veiligheid van een hele beschaving?
Misschien is dat wel waar wij als mensheid blijven hangen.
Niet in gebrek aan kennis.
Maar in het niet durven veranderen van hoe we leiders kiezen.
Opmerkingen