ZeroSpace, Einstein en Quantum verstrengeling
Dat idee was het volgende. Heb je ooit wel eens van quantum verstrengeling gehoord? Nee.
Het is een nogal moeilijk begrip. Einstein was nota bene de initiatiefnemer van deze tak van wetenschap. De quantum mechanica. En toch geloofde hij er zelf uiteindelijk niet in. Wat is het geval. Als twee elementaire deeltjes met elkaar verstrengeld zijn houden ze op één of andere manier altijd contact met elkaar. Stel het ene deeltje heeft een linkse draai of spin, dan heeft het andere deeltje een rechtse spin. Zodra je dat bij een deeltje verandert van een linkse in een rechtse spin dan verandert het andere deeltje onmiddellijk, meteen, stante pede, in een linkse spin. Ook als dat deeltje zich op een lichtjaar afstand van de ander bevindt. Of 100 lichtjaren. Er is een onzichtbare relatie met elkaar, ook al is de afstand nog zo groot. Hoe kan dat nu? Met andere woorden, de informatie overdracht vindt plaats met een grotere snelheid dan het licht! Dat kan niet volgens Albert E. Vandaar dat hij dit “spooky action at a distance” noemde. Hij verwierp dit idee dan ook. Dat kan niet. Punt uit. Toch begon bij mij het begin van een idee te ontstaan. Albert E. heeft gelijk. Hij heeft (bijna) altijd gelijk. Maar hoe valt dit dan te verklaren? Simon, heb jij een idee? Ik stotterde wat met: Nou eeeh, nee. Laten we eerst maar een whisky nemen dan, anders kunnen je hersencellen dit niet aan.
Spooky action at a distance
Stel dat je dit kunt gebruiken, dan zou je direct over grote afstanden kunnen communiceren. Lichtjaren. Alleen zit je dan nog met het gegeven dat je het ene elementaire deeltje lichtjaren de ruimte in moet zenden om bij een intelligentie te komen die dit ook moeten begrijpen om hiermee om te gaan. Dat schiet niet op.
Heb hier ook wel eens met oud collega’s over gefantaseerd maar die vonden dit maar raar.
Eerst, hoe kan dit verklaard worden. Dan moeten we het hebben over de vier dimensies.
Dimensie 1: lengte, streep
Dimensie 2: lengte x breedte, vlak
Dimensie 3: lengte x breedte x hoogte, driediemensionaal
Dan heb je ook nog een vierde dimensie bedacht door Albert E. Heb je een idee wat dat is? Gelukkig had ik nu eindelijk een slim antwoord. De T i j d. Heel goed. Je gaat het leren. Albert E. noemde het de ruimtetijd.
Dimensie 4: ruimtetijd
Deze ruimtetijd stamt uit z’n Algemene Relativiteitstheorie maar daarover later meer misschien. Als jij het volhoudt.
Hoe valt die directe interactie nu te verklaren? Stel, je hebt een verstrengeld elementair deeltje en op 1 lichtjaar afstand een ander. Hoe kan het nu dat die direct op elkaar reageren terwijl niets sneller gaat dan het licht. Simon, heb je een idee. En daar zat ik weer met een mond vol tanden. Nou, nee geen idee.
Snelheid is afstand gedeeld door tijd. De tijd is 0. Er is directe interactie. Wat is dan de afstand.
Die moet dan ook 0 zijn zei ik voorzichtig.
Heel goed, dat is het antwoord.
Maar hoe kan dat nou? Je zei net dat de afstand een lichtjaar was.
Ja, maar niet voor verstrengelde deeltjes.
Nou, je kan me een hoop wijs maken maar dit gaat toch wel erg ver. Is de whisky niet naar je hoofd gestegen?
Ik weet dat het raar klinkt maar als ik jou vertel dat de tijd trager gaat naarmate de snelheid hoger wordt. Geloof je dit dan. Zeker ook niet.
Of dat de ruimtetijd “inkrimpt” naarmate de zwaartekracht groter wordt. Hoe dichter je bij een zwart gat komt neemt de zwaartekracht zo toe dat uiteindelijk de tijd stil staat. Kun je je dit voorstellen? Ook niet zeker. Nou, ik ook niet hoor. Er zijn maar enkele mensen op aarde die dit echt begrijpen, als ze er al zijn.
Dit is volgens de speciale en algemene relativiteitstheorie van Albert E. En het bewijs hiervan zit in de GPS van je telefoon.